Anatomie kip

Anatomie van de kip.

Dwars doorsnede van een kip.

Een kip kan goed hard voedsel zoals maïskorrels eten. Wat ze oppikt komt eerst in een zak terecht (de krop).
Het wordt daar met speeksel geweekt. Daarna zijn er twee magen die meehelpen om het voer fijn te krijgen.
De kliermaag voegt maagsappen toe voor de verdere vertering. De spiermaag kneedt het voer, en maalt het fijn met behulp van kleine steentjes die de kip oppikt.
Daarom is het van belang bij kippen die op een beperkte ruimte leven om grit tot hun beschikking te stellen.
Daarna wordt het voer verder verwerkt in de dunne darm.

De reststoffen verlaten het lichaam via de endeldarm en de cloaca.
Een kip heeft twee blindedarmen. Ze helpen bij de vertering van ruwvezels en onttrekken vocht aan de voedselmassa.
Kippen hebben de neiging om naar rode voorwerpen te pikken, wat opmerkelijk is, omdat hun kam en lellen zelf rood zijn.
Wanneer een kip eenmaal bloedt door het pikken, kan het hierdoor gebeuren dat kippen elkaar uiteindelijk doodpikken.
De kip heeft een intern kompas, dat gesitueerd lijkt in de ogen, waarmee ze zich kan oriënteren op het aardmagnetisch veld.

De kip kan haar kop heel ver in alle richtingen draaien. Dat komt door het grote aantal halswervels: veertien.
De mens heeft er maar zeven. De kip kijkt niet ver. Wat meer dan vijftig meter verderop gebeurt, kan ze niet zien.
Een kip heeft geen oorschelp. Wat op meer dan vijftig meter afstand gebeurt, hoort ze niet.
Een kip ziet kleuren ook anders. Voor een kip is roodgeel de helderste kleur. Daarna volgt geel.
Overigens heeft de kip wel oorlellen. Meestal legt een kip met witte lellen witte eieren en één met roze lellen bruine.

De huid op de poten van de kip bestaat uit schubben, zoals bij reptielen.
Reptielen hebben echter schubben op hun hele lichaam. Kippen hebben drie voortenen en een achterteen, ehalve het zijdehoen en de houdan, die een extra teen hebben.
Kippen hebben ook scherpe nagels om goed mee te kunnen graven en scharrelen.


Zij heb kip

* Zij is zwanger *